03-11-08
| #1 (permalink) |
| کاندید عنوان ناظر سایت   تاريخ عضويت: 24-12-06
پست ها: 8,139
تشکرهای ارسالی این کاربر: 2,878
از این کاربر 6,981 بار در 3,395 پست تشکر شده است.
|  چند ماهی، «ماهی» شده بودم لیلا ابراهیمی»، دونده زن ایرانی به فکر حضور در «المپیک لندن» است  «لیلا ابراهیمی» با کسب یک مدال برنز از مسابقات دو و میدانی قهرمانی آسیا یک سنت شکنی تاریخی انجام داد. او اولین دونده زن ایرانی است که توانسته پس از انقلاب، ایران را در آسیا صاحب مدال کند. دو و میدانی کاران زن ایرانی تا به حال دو بار در مسابقات قهرمانی آسیا صاحب مدال شده اند که اولین آن یک مدال برنز بود که ۳۵ سال قبل توسط خانم «صدارتی» در پرش ارتفاع به دست آمد و خانم ابراهیمی نیز ۳۴ سال بعد و در تابستان ۱۳۸۶ ایران را صاحب دومین مدال خود در قسمت بانوان و این بار در ماده ۳۰۰۰ متر با مانع کرد. همین آمار نشان دهنده اهمیت کار لیلا ابراهیمی است. او امید داشت که سهمیه حضور در المپیک پکن را هم کسب کند اما یک آسیب دیدگی شدید در مسابقات سال گذشته موجب شد تا او چندین ماه خانه نشین شود و هیچ شانسی برای حضور در المپیک نداشته باشد. این دونده ۲۷ ساله تهرانی چند هفته ای است که دوباره دویدن را به طور جدی و حرفه ای شروع کرده است و امیدوار است که در سال های آینده به رکورد شکنی هایش در دو و میدانی ایران ادامه دهد. در ابتدا درباره دوره ای که برای بهبود آسیب دیدگی ات گذراندی توضیح بده؟ آبان ماه سال گذشته بود که در مسابقات داخل سالن قهرمانی آسیا در «ماکائو» با بدشانسی رو به رو شدم و به شدت آسیب دیدم. ابتدا سه، چهار ماه آب درمانی کردم و در آب کارکردم که آماده انجام عمل جراحی بشوم. بعد از این که عمل کردم -که اوایل فروردین بود- دوباره تمرینات آبی ام را شروع کردم. خلاصه در آن چند ماه اینقدر در آب بودم که تبدیل به ماهی شده بودم. بعد از این که عضلاتم قوی شد، نرم دویدن را شروع کردم. از کی به طور جدی دویدن را آغاز کردی؟ ۱۰ مرداد بود که شروع کردم، البته به توصیه پزشکم از مسافت بالا شروع کردم چون در ابتدا صلاح نبود زیاد به پایم فشار بیاورم و در دوهای سرعتی شرکت کنم به همین دلیل رفتم و در مسابقات لیگ در ۱۰ هزار متر دویدم که اتفاقا تا نزدیکی شکستن رکورد ایران هم رفتم و از رکوردم خیلی راضی بودم. در مسابقات بعدی در ۵۰۰۰ متر ۲۵ ثانیه و در ۳۰۰۰ متر ۹ ثانیه رکورد ایران را که دست خودم بود شکستم. در حال حاضر به همان آمادگی قبل از مصدومیتت رسیدی؟ از رکوردهایم خیلی راضی هستم. آن هم به خاطر این است که در آن زمان که مصدوم بودم خیلی خوب بدنسازی کردم. البته هنوز دویدن در ۴۰۰ و ۸۰۰ متر که دوهای سرعتی است را شروع نکردم. باید در آذرماه یک باردیگر پزشک پایم را معاینه کند و اگر مشکلی نباشد دویدن در ۴۰۰ و ۸۰۰ متر را هم شروع می کنم. این آسیب دیدگی چقدر تو را عقب انداخت؟ اول فکر می کردم خیلی عقب بیفتم اما اینطور نشد. آن هم به خاطر این بود که در سال المپیک قرار داشتیم و فقط چند مرحله از رقابت های لیگ و مسابقات داخل سالن آسیا را از دست دادم. خود المپیک چطور؟ نمی توانم بگویم المپیک را از دست دادم چون سهمیه اش را کسب نکرده بودم. البته این احتمال هم وجود داشت که بتوانم در سه هزار متر با مانع سهمیه بگیرم. ماده تخصصی ات کدام است؟ من از ۴۰۰ متر تا ۱۰۰۰ متر دویده ام ولی الان سه سال است که در ۴۰۰ و ۸۰۰ متر ندویده ام. بیشتر تمرکزم روی ۱۵۰۰، ۳۰۰۰ و ۳۰۰۰ متر با مانع است. در کدام مواد رکوردار ایرانی؟ ۱۵۰۰، ۳۰۰۰، ۳۰۰۰ متر با مانع ، ۵۰۰۰ و ۴ در ۴۰۰ متر. می دانی تا حالا چند بار رکورد ایران را در مواد مختلف شکستی؟ بله ، ۴۰ بار. مهم ترین مسابقه ای که پیش رو داری کدام است؟ در اسفند ماه باید در مسابقات صحرانوردی قهرمان آسیا که در «بحرین» است شرکت کنم. بعدش هم باید به فکر مسابقات قهرمانی آسیا که سال آینده در «گوانگ ژو» ی چین برگزار می شود باشم. هدف اصلی ات چیست؟ برنامه بلند مدتم حضور در المپیک ۲۰۱۲ «لندن» است به امید خدا اگر آسیب دیدگی پیش نیاید می توانم به این هدف برسم. به فکر مدال گرفتن در بازی های آسیایی در سال ۲۰۱۰ نیستی؟ اگر این کار را بکنی یک موفقیت بی سابقه برای ایران به دست می آوری...  من فکر می کنم کسب مدال در دوهای استقامت و در پرتاب وزنه توسط خانم «لیلا رجبی» که سال گذشته تابعیت ایران را گرفت دور از دسترس نیست و اگر ما می خواهیم در المپیک حضور پیدا کنیم ابتدا باید سعی کنیم در آسیا مقام بیاوریم. مگر نمی توانی در همان ماده ای که در مسابقات قهرمانی آسیا در «اردن» برای ایران مدال آوردی، دوباره مقام بیاوری؟ آن سال اولین سالی بود که ۳۰۰۰ متر با مانع به قسمت بانوان اضافه شده بود. از آن جا که دویدن در این ماده سخت است و با وجود مانع آب احتمال مصدومیت وجود دارد شرکت در این ماده کمی خطرناک است. البته من نگران این خطرها نیستم و می خواهم سال بعد یک بار دیگر در این ماده شرکت کنم. نحوه تمریناتت در حال حاضر چگونه است؟ بیشتر در سالن ورزشگاه آزادی تمرین می کنیم. البته برای تمرین دوی صحرانوردی، به پارک طالقانی هم می روم و می دوم. در گذشته می گفتی از آن جا که در تمریناتت این امکان وجود ندارد که آقای «فیروزی»، مربی ات در کنارت باشد از این لحاظ با مشکل رو به رو می شوی. آیا هنوز این مشکل وجود دارد؟ این مشکل همچنان هست ولی چندان روی کارم تاثیر نمی گذارد. در آن مدتی که مصدوم بودم اطلاعاتم را درباره مربیگری بالا بردم. از نظر فکری و قدرت نگرش هم کار کردم. الان از آقای فیروزی برنامه تمرین می گیریم و خودمان تمرین می کنیم. در تهیه لباس که دیگر مشکل نداری؟ دو، سه سالی است که هیچ مشکلی نداریم. سفارش می دهیم و لباس های مناسبی برایمان تهیه می کنند. به غیر از ما ایرانی ها، دیگر دونده های زن مسلمان هم با پوشش کامل در مسابقات شرکت می کنند و این قضیه دیگر کاملاً جا افتاده و شرکت های خارجی تولید لباس هم برای هر ورزشکاری طبق خواسته اش لباس تولید می کنند. الان چند سال است که می دوی، و اصلاً چطور شد که دو و میدانی را انتخاب کردی؟ از همان بچگی به دویدن علاقه داشتم مثل یک ماهی که خود را به آب می رساند من هم خودم را به دو و میدانی رساندم. از ۱۶ سالگی دو را شروع کردم و الان حدود ۱۰ سال است که عضو تیم ملی ام. تا کی می خواهی ادامه دهی؟ الان ۲۷ سال دارم. خوشبختانه در دو میدانی سن خیلی مطرح نیست و خیلی از دونده ها تا ۴۰ سالگی می دوند. من هم فکر کنم اگر ۱۰ سال دیگر بدوم خوب باشد
__________________ كل زندگيمو باختم به يك لبخند ازم جدا نشي كه من طاقت دوريت رو ندارم دق ميكنم اگه بري مثل بارون بهار ميبارم بمون مثل قديم سر شونهات بزارم بازم ببارم قسمت من مرگ بي تو انگار ديگه تموم شده كارم ____________ habibi_farshid |
|  |
 |
| Bookmarks |
| ابزارهاي تاپيک | |
| نحوه نمايش | |
|
|
Linear Mode
