ارغوان رضایی ملکه تنیس ایران

**Farshid_Placid** · 13-11-07

[تنها کاربرانی که ثبت نام کرده اند قادر به مشاهده لینک هستند. ]ارغوان رضايي تنیسور 19 ساله ایرانی - فرانسوی که از پدر و مادری ایرانی درشهر سنت اتین فرانسه به دنیا اومده بدون شک ملکه تنیس ایرانه. (پروفايل) خانم رضایی که تا الان بهترین نتیجه اش رسیدن به راند سوم رونالد گاروس (اوپن فرانسه) بوده امسال در مسابقات تنیس یو اس اوپن شاهکاره کرده و تا مرحله چهارم رسیده. ارغوان رضایی که به اسم کشور فرانسه در مسابقات شرکت می کنه قبلا یک بار برای کمک به تیم تنیس زنان ایران به ایران هم سفر کرده بود.
بهترین رتبه در رنکینگ جهانی دبلیو تی ای برای ارغوان رتبه هشتاد و هفتم بود که البته در حال حاضر رتبه ارغوان نود ششم دنیا هست.

**Farshid_Placid** · 13-11-07

**Farshid_Placid** · 13-11-07

**FARID** · 13-11-07

ارغوان رضايي: مي‌خواهم زن
شماره يك تنيس جهان شوم

ارغوان رضايي سال پيش وقتي در جدول رنكينگ بهترين تنيسورهاي جهان تا چهل و يكم بالا رفت، معروف شد. دختري با مليت ايراني - فرانسوي كه مثل همه تنيسورها مي‌خواهد روزي شماره يك جهان شود. ارغوان چند هفته پيش در تهران بود، براي تمرين در زمين‌هاي هارت كورت كرج و ديدن خانواده پدري و مادري. از امروز هم در مسابقه‌هاي اوپن استراليا بازي مي‌كند، مسابقه‌اي كه قرار است او را حداقل به جمع 10 نفر اول بياورد. ارغوان با نام فرانسه در تنيس جهان معروف شده، اما به‌نظر هنوز بين پدر او، مربي‌اش و فدراسيون تنيس اختلافاتي وجود دارد. اختلافاتي كه دلايل عجيبي دارد. در ورزش امروز دنيا كه تيم‌هاي ملي كشورها، بازيكناني با مليت‌هاي مختلف دارند، ارسلان رضايي، پدر ارغوان مي‌گويد كه به دليل خارجي‌بودن، نمي‌توانند مثل بقيه از امكانات فرانسه استفاده كنند.

تعداد ايراني‌هايي كه با نام كشورهاي ديگر در ورزش معروف شده‌اند، كم نيست. اكثر آنها هم مثل شما به ايران علاقه خاصي دارند، اما به نظر مي‌رسد شما طور ديگري ايران را دوست داريد؟

درست است كه در فرانسه به دنيا آمده‌ام و آنجا بزرگ شده‌ام، اما همه خانواده‌ام، ايران هستند. عمه، عمو، دايي و... همه اينجا زندگي مي‌كنند. من محيط ايران و مردمش را هم خيلي دوست دارم.

و چلوكباب!

بله، چلوكباب و همه غذاهاي ايراني، اما دوست دارم چلوكباب را در ايران بخورم. وگرنه در پاريس هم مي‌شود چلوكباب خورد. آنجا رستوران‌هاي ايراني زياد است. مادرم هم در خانه هميشه غذاي ايراني مي‌پزد.

گردنبندت هم كه نقشه ايران است.

آن را دايي‌ام هديه داده. هميشه با من است. بعد از هر مسابقه‌اي روزنامه‌نگاران فرانسوي درباره گردنبندم سوال مي‌كنند و من مي‌گويم اين گردنبند براي اين است كه نشان بدهد من از كجا آمده‌ام.

از اينكه شما ايراني هستيد و نفر چهارم تنيس فرانسه، تعجب نمي‌كنند؟

هميشه تعجب مي‌كنند. به‌خصوص اينكه شرايط من با بقيه بازيكنان فرق دارد. آنها هم شرايط خوبي داشته‌اند و معروف شده‌اند، اما من در بدترين شرايط تمرين كرده‌ام. در شروع امكانات زيادي نداشتم، هميشه چيزي بود كه اذيتم مي‌كرد. يا در سرما تمرين مي‌كردم يا در گرماي شديد. فدراسيون تنيس هم كه كمكم نمي‌كند.

وقتي كه در مسابقه‌هاي اوپن آمريكا (چهارمين و آخرين گرنداسلم سال) شركت كردي، روزنامه‌هاي زيادي درباره اين موضوع نوشتند. مشكل خاصي بين فدراسيون و پدرت وجود دارد؟

مشكل آنها اين است كه پدرم مربي‌ام است. ورزش فرانسه خوشش نمي‌آيد كه موفقيت‌هاي يك ورزشكار به اسم يك نفر ديگر تمام شود. آنها مي‌خواهند بگويند كه فدراسيون اين كار را براي ارغوان رضايي انجام داد و به همين دليل موفق شد.

اين مشكل به ايراني‌بودن يا مسلمان‌بودن شما كه ربطي ندارد؟

نه، اصلا. همه مي‌دانند كه من مسلمان هستم و خيلي از مسائل را رعايت مي‌كنم. در فرانسه خيلي‌ها مسلمان يا عرب هستند. همه تشويقم مي‌كنند، از اين نظر مشكلي ندارم.

پدر ارغوان: ما ايراني‌ها يك حرف خوب مي‌زنيم. مي‌گوييم طرف لقمه چرب است. الان ارغوان براي فدراسيون تنيس فرانسه لقمه چرب است. مي‌خواهد همه چيز به اسم خودش تمام شود اما من يك اخلاقي دارم كه نمي‌گذارم كسي بالاتر از من باشد. ارغوان بچه بود، فدراسيون گفت توپ جمع كن بازيكنان بزرگ دنيا شود. پول، لباس هر چيز ديگري كه لازم داشت، مي‌دادند. موقعيت خوبي بود. بازي بازيكنان مطرح را مي‌ديد، اما من اجازه ندادم. گفتم دخترم شخصيت دارد. هميشه خواسته‌ام به دخترم شخصيت بدهم، از همان بچگي، اما فدراسيون مي‌خواهد ما را بكوبد.

چرا؟

ما خارجي هستيم. مثل اين است كه يك افغاني بيايد در كشتي قهرمان ايران شود.

ارغوان: در فرانسه خيلي نژادپرست هستند.

اين موضوع اذيتتان نمي‌كند؟

ارغوان: در شروع كارمان خيلي سخت بود. اينجا ايراني خيلي كم است. ما براي آنها عرب هستيم.

پدر ارغوان: ارغوان بچه بود كه از ما شكايت كردند. حرفشان اين بودكه چرا يك خارجي تنيس بازي مي‌كند. اين را هم گفته بودند كه تمرينات ارغوان زياد است. به قاضي گفتم نمي‌خواهم بچه‌هايم در خيابان باشند. شما مي‌خواهيد بچه‌هايتان موفق شوند، من هم همينطور. ايراد گرفت كه چرا ساعت تمرينات زياد است. جواب دادم كه مي‌خواهم دخترم قهرمان جهان شود. پرونده را بست. البته تهديد كردم كه اگر ما را اذيت كنيد، به سفارت ايران در فرانسه شكايت مي‌كنم.

منظورتان چيست؟ زياد تمرين مي‌كرد؟

پدر: من به همه روزنامه‌ها گفتم كه از سن هفت سالگي روزي دو نوبت يك ساعت و نيم تمرين مي‌كرد، اما واقعيت اين است كه او روزي 8 تا 10 ساعت تمرين داشت.

زياد نبود؟

پدر: كسي كه از ورزش اطلاع داشته باشد، مي‌داند كه تا رشد هورموني بچه تمام نشده، هرچقدر كه مي‌شود بايد فشار تمرينات را بالابرد. وقتي كه رشد هورموني تمام شد، ديگر نمي‌شود كاري انجام داد. وقتي كه ارغوان در سن بچگي بود، ديدم كه تنيسور خوبي مي‌شود، همه كار انجام دادم و تا حالا نتيجه گرفته‌ايم اما با دختر كوچكترم كمند، دو هفته كار كردم. در مرحله نيمه نهايي ليگ فرانسه باخت و گفتم تو به درد تنيس نمي‌خوري. ديگر با او كار نكردم. بازيكن هم بايد خودش بخواهد. البته باز هم مي‌گويم تمرين زياد مهم است. يك مثل داريم كه مي‌گويد؛ كار نيكو كردن از پر كردن است. ما نتيجه پشتكاري را كه داشته‌ايم، گرفته‌ايم. حرفه‌اي‌ها تمرين من و ارغوان را مي‌بينند، وحشت مي‌كنند، نمي‌دانند كه انجام هر كاري از دست ما ايراني‌ها برمي‌آيد. وقتي ما در قصه‌هايمان داريم كه زني، گاوي را به دوش مي‌كشد، پس تمرين چند ساعته برايمان مشكلي نيست. البته من هميشه مي‌گويم كه خدا هم به ما خيلي كمك مي‌كند. اين خواسته خدا هم بوده كه ما را به اينجا رسانده. ارغوان سال پيش در رنك 240 بود و در 8 ماه به رنك چهل و يكم رسيد.

پسرتان چطور؟

انوشيروان بدشانسي آورد، از بهترين‌ها بود اما قدش كوتاه ماند. وقتي تنيس را كنار گذاشت، دوباره رشد كرد. الان حريف تمريني ارغوان است.

شما خانوادگي به‌نوعي درگير تنيس هستيد؟

ما همه جا پنج نفري هستيم. همسرم، ماساژور ارغوان است و با پختن غذاهاي اصيل ايراني، مسوول تغذيه او هم هست.

فدراسيون تنيس فرانسه اصرار دارد كه مربي شما كسي غير از پدرتان باشد. درست كه با مربيگري پدرتان به نتايج خوبي رسيده‌ايد. شايد آنها فكر مي‌كنند يك مربي سطح بالاتري داشته باشيد، سريع‌تر به رنك‌هاي بالاتر برسيد؟

ارغوان: من اگر به اينجا رسيده‌ام، با كمك خانواده‌‌ام بوده. اگر مربي ديگري داشته باشم، نتيجه بهتري نمي‌گيرم. چند هفته‌اي امتحاني با مربي ديگري كار كردم، ديدم پدرم بهتر است.

آقاي رضايي موضوع مهمي است كه شما چطور به اين درجه از مربيگري رسيده‌ايد كه شاگردي در سطح اول تنيس داشته باشيد؟

من فوتباليست بودم. قبل از انقلاب در تيم‌هاي بانك ملي و ژاندارمري بازي مي‌كردم. براي ادامه تحصيلات در رشته زمين‌شناسي به فرانسه رفتم كه موفق نشدم. هميشه دوست داشتم معلم ورزش شوم. قهرماني يكي از بازيكنان تنيس فرانسه را در تلويزيون ديدم. همان موقع گفتم كه بچه‌هاي من بايد تنيسور شوند. چيزي از تنيس نمي‌دانستم. اين تكنيك تنيس من نبود كه ارغوان را ارغوان كرد. اين اخلاق نظامي‌ام بود كه از ارغوان بازيكن ساخت.

يعني اصلا كلاس مربيگري هم نرفتيد؟

نه. فقط ديدم كه يك بازيكن تنيس به چه چيزي نياز دارد. يك تنيسور بايد عضله‌هاي شكمش قوي باشد و من تا جايي كه مي‌توانستم از ارغوان خواستم دراز و نشست برود. در ليگ فرانسه ماهي يك بار تست آمادگي جسماني مي‌گرفتند. سرعت پا، پرتاب وزنه، پرش و... ارغوان در همه اين تست‌ها افتضاح بود اما در دراز و نشست از همه بهتر بود. بهترين بازيكن پسر فرانسه در دقيقه 73 بار دراز و نشست مي‌زد، ارغوان 76 بار. اين بود كه كمك مي‌كرد ضربه دست ارغوان قوي باشد. من يك دونده نمي‌خواستم. كسي را مي‌خواستم كه محكم ضربه بزند. الان به خاطر ضربه‌هاي سنگين دستش است كه همه آرزو مي‌كنند با ارغوان رضايي هم‌گروه نشوند.

روزنامه‌ها درباره مشكل ارغوان براي داشتن اسپانسر تامين‌كننده لوازم ورزشي هم نوشته بودند، اين مشكل حل شد؟

ارغوان: مارك‌هاي معتبري كه در فرانسه هستند، با فدراسيون كار مي‌كنند. من براي اينكه تبليغ نكنم، مارك‌ها را مي‌كنم.

پس هنوز مشكل مالي داري. روزنامه‌ها نوشته بودند كه براي اكثر مسابقه‌ها با خودروي كاراوان سفر مي‌كني؟

خيلي وضع مالي‌مان بد نيست ما بدبخت نيستيم اما خرج ورزشكاران حرفه‌اي بالاست و بايد اسپانسر داشته باشند. ما در اروپا با ميني‌بوس كاراوان كه جاي سه تخت خواب و گاز غذاپزي دارد، سفر مي‌كنيم.

اين براي بازيكنان ديگر تعجب‌آور است. براي مسابقه‌هاي اوپن آمريكا هم من خانه يكي از دوستان پدرم بودم. البته به‌تازگي يك فرودگاه فرانسوي اسپانسر من شده. صاحب اين فرودگاه در دوران جواني‌اش مشكل من را داشت و به خاطر همين كمكم مي‌كند.

رابطه‌ات با بازيكنان ديگر چطور است، با بازيكنان بزرگ دنيا؟

با همه خوبم. ما مثل يك خانواده مي‌مانيم. يك هفته در ژاپن هستيم، هفته بعد در استراليا و... مجبوريم با هم خوب باشيم. آنها خيلي از ايران مي‌پرسند و چيزهاي ديگر. البته بعضي‌ها خودشان را مي‌گيرند و محل نمي‌گذارند.

در فرانسه چطور، طرفدار داري؟

نمي‌خواهم از خودم تعريف كنم، اما با نتايجي كه امسال گرفته‌ام، از بازيكنان شماره 2 و 3 فرانسه بيشتر طرفدار دارم. در مسابقه‌هاي من استاديوم هميشه پر است. مي‌دانيد چرا دوستم دارند؟ با آنها خيلي خوب برخورد مي‌كنم. تشويق مي‌كنند، جواب مي‌دهم. بعد از بازي با آنها، حرف مي‌زنم. بيشتر سعي مي‌كنم اخلاق ايراني داشته باشم. خوش به‌خورد و بگو و بخند، مردم فرانسه هم من را به‌عنوان يك بازيكن ايراني - فرانسوي دوست دارند.

ايراني‌هاي مقيم فرانسه هم به استاديوم مي‌آيند؟

خيلي كم هستند. بعضي وقت‌ها با پرچم ايران مي‌آيند اما موضوعي كه من از آن خوشحالم، اين است كه طرفداران من اكثرا جوان هستند. مثل بقيه تماشاگران تنيس نيستند كه مسن باشند و فقط به‌خاطر علاقه‌شان به اين رشته به استاديوم بيايند. طرفداران من به خاطر خودم مي‌آيند.

در فرانسه چند ورزشكار ايراني ديگر هم داريم، آنها را مي‌شناسي؟

منصور بهرامي (تنيسور ايراني كه با بازي‌هاي نمايشي شهرتي جهاني دارد) و مهيار منشي‌پور (بوكسور ايراني‌الاصل و قهرمان شش دوره سبك وزن جهان) را مي‌بينم. بهرامي را جوان بودم، زياد نمي‌ديدم، اما الان كه بزرگ شده‌ام و بازي‌هايم خوب شده، سر مسابقاتم مي‌آيد. او تنيسور خوبي است و بعضي وقت‌ها نكاتي را هم مي‌گويد. مهيار منشي‌پور هم هر وقت بتواند سر مسابقه‌ام مي‌آيد. من هم بعضي وقت‌ها سر مسابقه‌‌هاي بوكس او مي‌رفتم.

الان رنك 41 تنيس دنيا را داري. بازيكنان ديگر جدي‌ات مي‌گيرند؟

بله. آنها از من مي‌ترسند. من تازه‌واردم و ضرب دستم خيلي قوي است. من هنوز ناشناخته هستم و اين براي آنها خطر بزرگي است. سال پيش در اوپن فرانسه (اولين گرنداسلم سال) تجربه زيادي نداشتم. اولين بار بود كه در استاديوم بزرگ بازي مي‌كردم، اما الان ديگر همه چيز عادي شده و مي‌توانم نتايج بهتري بگيرم.

پدر:‌ موقع قرعه‌كشي كه مي‌شود خيلي از بازيكنان بزرگ دعا مي‌كنند كه با ارغوان همبازي نشوند. در يكي از مسابقه‌ها بود كه اگر ارغوان بازي با حريف چك را مي‌برد با املي موستمو بازيكن شماره يك دنيا بازي مي‌كرد. مربي مستمو گفته بود كه ترجيح مي‌دهد بازيكن چك ببرد. البته متاسفانه ارغوان باخت. اكثر بازيكنان با ارغوان كه حريف مي‌شوند، خودكشي مي‌كنند! آنها به خودشان مي‌بازند، از ارغوان مي‌ترسند و همه توپ‌هايشان را به اوت مي‌زنند. ‌

با ماريا شاروپوا (نفر دوم جهان) هم ارتباط داري؟

نه! چرا در ايران همه از او مي‌گويند؟ شاروپوا خيلي بازيكن بزرگي نيست. خيلي معمولي است! اما چون چهره قشنگي دارد و موقع بازي جيغ مي‌زند، ايراني‌ها دوستش دارند. همه بازيكنان تقريبا در يك سطح هستند. من هيچ كدام را دست كم نمي‌گيرم.

براي شركت در اولين گرنداسلم سال 2007 كه در استراليا برگزار مي‌شود، در ايران و زمين‌هاي كرج تمرين كردي. شرايط تمرين در فرانسه بهتر نبود؟

پدر ارغوان: تصميم نداشتيم به ايران بياييم، اما ارغوان دوست داشت خانواده‌اش را ببيند. من هم گفتم ارتفاعات توچال براي بدنسازي خوب است. يكي از دوستانمان هم زمين‌هاي كرج را به ما معرفي كرد. نتوانستيم به توچال برويم. خبرنگار فرانسوي همراه ما بود و مجوز نداشت و به همين دليل اجازه ندادند برويم بالا اما زمين‌هاي كرج خيلي خوب بود. ارغوان روي زمين‌هاي سفت بزرگ شده و زمين كرج هم، هارت كورت بود. اين ويژگي تمرين ارغوان است. وقتي روي زمين سخت تمرين كند، روي زمين خاك هم با سرعت بيشتري حركت مي‌كند. ما از كساني كه اين زمين را بدون دريافت پول در اختيار ما گذاشتند، واقعا تشكر مي‌كنيم.

به دليل مشكلاتي كه داشتيد، روي زمين‌هاي سفت بازي مي‌كنيد؟

نه اين شگرد ماست. ارغوان به قدري روي زمين‌هاي سفت بازي كرده كه حالا سرعتش بالاتر از همه است و اين موضوعي است كه باعث تعجب ديگران شده.

فكر مي‌كني در مسابقه‌هاي استراليا بتواني به مراحل بالاتر راه پيدا كني؟

نمي‌توانم چيزي را پيش‌بيني كنم. من مي‌خواهم همه بازي‌ها را ببرم و ديگران هم همين را مي‌خواهند اما مهم اين است كه من مي‌خواهم زن شماره يك تنيس جهان شوم و مي‌شوم. فكر مي‌كنم سال 2007 جزو 10 نفر اول باشم.

در بازي‌هاي كشورهاي اسلامي براي ايران سابقه داري، چرا در بازي‌هاي آسيايي دوحه اين كار را انجام ندادي؟

نمي‌توانستم؛ بعد از بازي‌هاي كشورهاي اسلامي فدراسيون فرانسه ايراد گرفت كه نبايد با نام ايران مسابقه مي‌دادي. من گفتم نتايج آن جايي نوشته نمي‌شود اما به هر حال گفتند كه ديگر نبايد با نام ايران مسابقه بدهم

iran-iran
قبل از اينكه چهره شرقي‌اش يا حتي لهجه شيرين فارسي‌اش بگويند كه او يك دختر ايراني است، گردنبندش معرفي‌اش مي‌كند گردنبندي كه به اندازه خود ارغوان رضايي معروف است؛ نقشه ايران. اما اين تنها چيزي است كه مي‌گويد ارغوان ايراني است. علاقه خاصي دارد كه از ايراني‌بودنش و از ايران صحبت كند، اما واقعيت اين است كه او متعلق به فرانسه است و تنيس اين كشور.

**Farshid_Placid** · 13-11-07

**Farshid_Placid** · 13-11-07

مسابقات تنیس ویمبلدون، قدیمی‌ترین و شاید معتبرترین تورنمنت تنیس جهان زیر باران شدید آغاز شد، بارانی که تعدادی از مسابقات را به تعویق انداخت و تعدادی دیگر را نیمه تمام باقی گذاشت. اما مدعیان اصلی قهرمانی با وجود این مشکلات مراحل اولیه را با موفقیت پشت سر گذاشتند، قهرمانانی چون راجرفدرر، رافائل نادال و اندی رادیک در قسمت مردان و ژوستین انان، سرینا ویلیامز و ماریا شاراپووا در قسمت زنان. [[photow01]] مجله ورزشی این هفته رادیو زمانه از ویمبلدون به شما عرضه می‌شود و اختصاص دارد به ارغوان رضائی، بازیکن بیست ساله ایرانی - فرانسوی که آینده بسیار درخشانی در تنیس جهان برایش پیش‌بینی می شود. ارغوان پس از این که اولین مسابقه‌اش به سبب باران یک روز دیرتر انجام شد حریف آمریکائی خود، شینای پری را با قدرت شکست داد. او در دوم هم از سد فرانچسکا شیاوونی بازیکن قدرتمند ایتالیائی گذشت و به مرحله سوم رسید. حریف او در این مرحله آنا ایوانوویچ نفر ششم جهان و یکی از بخت‌های قهرمانی ویمبلدون است. ارغوان که از 8 سالگی تنیس بازی می کند، و اولین بار است که پا به ویمبلدون می‌گذارد مثل اکثر تنیس بازان بزرگ جهان با مشکلات زیاد روبرو بوده و فداکاری و از خودگذشتگی خود و پدر و مادرش او را به اینجا رسانده است. او با اینکه متولد فرانسه است و به عنوان یک فرانسوی در مسابقات شرکت می کند، همیشه گردن بندی به شکل نقشه ایران بر گردن دارد که نشانه علاقه اش به ایران است. [[photow03]] فرنگیس محبی پس از اولین پیروزی ارغوان، با او در سالن استراحت بازیکنان به گفتگو نشست و از اولین تجربه‌اش در ویمبلدون پرسید: این اولین مسابقه‌ای بود که توی ویمبلدون و روی چمن بازی می‌کردم و خوب برای من خیلی سخت بودکه این مسابقه را ببرم و این یک فشار اضافی بود. وقتی روی چمن بازی می‌کنی نباید حریفت شماراBreak بکند و سرویس شمارا بگیرد. به‌همین جهت بازی‌ای را که 5 بر 3 به نفع من بود 6 بر 5 عقب افتادم و به همین خاطر کمی عصبی شدم. اما توانستم در Tie Break خودم را سفت بکنم و بهتر بازی کنم. این اولین بار است که در مسابقات ویمبلدون بازی می‌کنی. چطور شده بود که قبلا شرکت نکرده بودی و محیط اینجا به‌نظرت چطور است؟ چطور بگویم، اینجا محیطی است که همه باید سفید بپوشند و من این قانون را دوست ندارم که مجبورت می‌کنند با سفید بازی کنی. هرکس باید این آزادی خودش را داشته باشد که بتواند با هر لباسی که دلش می‌خواهد بازی کند. اما خوشحالم که روی چمن بازی می‌کنم چون چمن یک زمینی است که فرق می‌کند با مسابقات دیگر. اما من اینجا مشکلی ندارم و محیطش خیلی خوب است. اخیرا در جام استانبول توانستی قهرمانانی چون ونوس ویلیامز و ماریا شاراپووا را شکست بدهی و به فینال آن مسابقات هم رسیدی. خوب، من شاراپووا و ونوس را زدم که فکر می کنم نتیجه کار خودم بوده چون خیلی کار کردم که به این نتیجه برسم. اما هنوز با شکست دادن آن دو بازیکن بین 10 نفر اول جهان هنوز به هدفم نرسیده‌ام. فقط پیروزی بیشتر توی تنیس جهان خیلی کمکم می‌کند و از نظر فکری تشویقم می‌کند که بتوانم مسابقه‌ها و تورنمنت‌های بعدی را ببرم. بردن از این بازیکنانی که ازشان بردم برای من غروری ندارد. این میوه کارم است یعنی این همه کار کردم و برای همین است که بردم. ارغوان جان، یک مقدار از خودت بگو. تنیس را از 8 سالگی شروع کردی. چطور شد که به تنیس رو آوردی؟ علاقه خودت بود یا فشار خانواده‌ات؟ قبل از این‌که من شروع کنم برادرم شروع کرد و قبل از من با پدرم تمرین می‌کرد. انوش برادرم 5 سال از من بزرگ‌تر است و وقتی او شروع کرد من توی زمین توپ‌ها را جمع می‌کردم. به‌خاطر همین علاقه زیادی داشتم که تنیس را شروع کنم و خیلی خوشم می‌آمد که که تنیس بازی کنم. اما وقتی شروع کردم پدرم خیلی به من فشار آورد که تنیس را ادامه بدهم چون بچه 7 ساله نمی‌تواند در باره زندگی خودش تصمیم بگیرد. به خاطر همین که کمک پدر و مادرم را داشتم که هولم بدهند و رویم فشار بیاورند توانستم تنیس را ادامه بدهم و الان خیلی خوشحالم که ادامه دادم و فکر می‌کنم دخترهای دیگر خیلی دلشان می‌خواهد که جای من باشند و من سعی می‌کنم این شانسی را که دارم از دست ندهم. مثل این‌‌که پدرت نقش زیادی در تنیس حرفه‌ای تو دارد. برایت چه‌کار می‌کند که توانستی به این‌جا برسی؟ آیا مربی‌ات است؟ خوب از بچگی مربی من بوده و هر روز تمرینم می‌دهد. مواظب است که کی مسابقه‌هایم شروع می‌شود، کی باید تمرین کنم. از نظر فکری مواظبم است که قبل از مسابقه با چه فکری توی زمین می‌روم، آیا مجروح نیستم. یعنی در خیلی چیزها مواظب است که آیا درست جلو می‌روم و این برای خودش خیلی است. [[photow02]] هدفت در تنیس حرفه‌ای چیست؟ من‌هم مثل همه بازیکنانی که این‌جا دور و بر من نشسته‌اند همه‌شان دلشان می‌خواهد که شماره یک بشوند. این هدف اصلی همه بازیکنان است و من هم همینطور. من هم می‌خواهم که شماره یک جهان بشوم اما چون همه دلشان می‌خواهد مثل هم شماره یک جهان بشوند، من می‌خواهم یک کاری بکنم که فرق بکند و یک نتیجه بهتری داشته باشم. من هدفم این است که هر چهار گرن اسلم (چهار تورنمنت معتبر جهان، ویمبلدون و جام‌های آزاد استرالیا، فرانسه و آمریکا) را پشت سرهم ببرم توی 5 سال. این هدف خیلی خیلی سختی است اما این هدف را در سرم دارم و فکر می‌کنم شاید یک روزی بشود. فکر نمی‌کنی برای رسیدن به این هدف به یک مربی درجه یک احتیاج داشته باشی؟ نه. فکر می‌کنم یک مربی درجه یک وجود ندارد. هرکی به نسبت خودش مربی‌ای را که دلش می‌خواهد انتخاب می‌کند. هر بازیکنی فرق می‌کند. شاید یکی بیشتر مربی لازم داشته باشد که با او آرام صحبت کند و کمتر تمرین کند. شاید مربی دیگری باشد که به بازیکنش بیشتر فشار بیاورد. یعنی هر بازیکنی برای خودش عقیده خاصی دارد. نمی‌توانیم بگوئیم یک مربی می‌تواند بهتر از مربی دیگر باشد. پدرم تا کنون من را تمرین داده و باید هم ادامه بدهد چون که فکر می‌کنم که تنها راهی که می‌توانم به شماره یک جهان برسم همین راه است و فکر نمی‌کنم مربی دیگری بتواند کمکم کند. در ایران هم مثل این‌که در بازی‌های ورزشی بانوان کشورهای اسلامی شرکت داشتی؟ در آنجا مدال طلا بردم. یک تجربه جدیدی بود که داشتم چون فکر می کنم سال قبل بود که بازی کردم و چهار سال پیشش هم شرکت داشتم که 12 سالم بود و دو مدال طلا آوردم. این فکر می‌کنم چیزی جدا از چیزهای دیگر است. من هر چیزی را می خواهم ببرم اما المپیک بانوان چیز دیگری است و خیلی خوشحالم که این دو مدال طلا را بردم. ارغوان جان از زندگی هر روزت بگو. روزی چند ساعت تمرین می‌کنی؟ من قبل از این که مسابقات را پشت سر هم ادامه بدهم روزی شش ساعت تمرین می‌کردم اما حالا که مسابقه‌هایم بیشتر و بیشتر شده کمتر و کمتر تمرین می‌کنم چون باید بیشتر بدنم برای مسابقه آماده باشد. یعنی بیشتر مسابقه می‌دهم تا تمرین می‌کنم. از تفریحاتت بگو. چه چیزهائی را دوست داری؟ موقعی که تنیس بازی نمی‌کنی چه تفریحی می کنی؟ من وقتی وقت تفریح دارم دوست دارم فیلم‌های ایرانی ببینم، فیلم های هندی ببینم، کتاب بخوانم، کتاب ستاره شناسی بخوانم، بازی کامپیوتری می‌کنم، دوست دارم سنتور بازی کنم، سنتور هم خوشم می‌آید بازی کنم. من کارهائی می‌کنم مثل دیگر دختران معمولی. دوست دارم خرید کنم، طلا خیلی دوست دارم، می‌بینی که یک عالمه طلا دارم، همه جایم طلا است. سنتور می‌زنی؟ بله یاد گرفتم سنتور بزنم، با یک پروفسور در ایران. خودت و خانواده‌ات چه مشکلاتی را پشت سر گذاشتید تا جزو بازیکنان حرفه‌ای تنیس شدی؟ رسیدن به این سطح خیلی سخت است. خانواده‌ام، پدر و مادرم و خواهر و برادرم همه توانستند من را کمک کنند تا به اینجا برسم. مطمئنم که اگر تنها بازی می‌کردم و کارهایم را تنها می‌کردم به این جائی که هستم نمی‌رسیدم. بعد خیلی از خودگذشتگی کردیم. مثلا وقتی می‌رفتیم به مسابقات توی وانت می‌خوابیدیم. خوب این فرق بزرگی بود با بازیکنان دیگر که توی هتل می‌خوابیدند. ما توی ماشین می‌خوابیدیم چون هتل خیلی گران بود و مسابقه‌هائی که می‌رفتیم دور بودند و چون در جاهای توریستی بودند نمی‌توانستیم پول هتل بدهیم. این زحمت‌ها که کشیدم و این کارها که انجام دادم الان من را خیلی کمک می‌کند که به این سطح رسیدم. توی زمین که می‌روم یاد آن موقع‌ها می‌افتم و به خودم می‌گویم من نباید به بازیکنانی ببازم که اینقدر مثل من زحمت نکشیده‌اند. به خاطر همین است که زور بیشتری می‌زنم و از نظر فکری از بازیکن‌های دیگر قوی‌تر هستم. آخرین سوالی که می‌کنم این است که آیا دوست داری با اسم ایران بازی کنی؟ چه چیزی باعت شده که نتوانی با نام ایران بازی کنی و زیر اسم فرانسه بازی می‌کنی؟ من خیلی دلم می‌خواهد که برای ایران بازی کنم اما لباس‌هایم اجازه نمی‌دهند. چون مجبورم با دامن بازی کنم و باید ایران اجازه بدهد که با دامن بازی کنم که چنین چیزی نمی‌شود. اگر قوانین بازی‌های تور حرفه‌ای زنان اجازه بدهد که من بتوانم با لباس‌های بلند اسلامی بازی کنم، همین فردا برای ایران بازی می‌کنم. من در فرانسه به دنیا آمدم و به همین خاطر به‌نام فرانسه بازی می‌کنم. اما سعی می‌کنم فرانسه دومین کشور در قلب من باشد. یعنی خون من ایرانی است و با این مدال طلائی که توی گردنم است نشان می‌دهم که ایرانی هستم

**Farshid_Placid** · 13-11-07

**Farshid_Placid** · 13-11-07

**Farshid_Placid** · 01-12-07

گزارش خبرنگار اعزامي فارس به لوسرن- سوئيس
هينگيس: رضايي تنيس ايران را به جهان شناسانده است
خبرگزاري فارس: قهرمان تينس زنان جهان گفت: ارغوان رضايي به خوبي تنيس ايران را به جهان شناسانده است.

هينگيس، تينسور سرشناس زنان جهان يكي از ميهمان حاضر در مراسم قرعه كشي يورو 2008 اروپا است كه فردا در سالن KKL شركت خواهد كرد.
وي در مصاحبه اي اختصاصي با خبرنگار خبرگزاري فارس در زوريخ، درباره شناختش از تنيس ايران اظهار داشت: شناخت چنداني از آن ندارم؛ اما به كمك ارغوان رضايي شناختي نسبي پيدا كرده ام.
وي افزود: رضايي تنيسور خيلي بزرگي نيست؛ اما به تنهايي با حضور در فرانسه، خيلي خوب تنيس ايران را به جهان معرفي كرده است.
تنيسور معروف زنان با همانگي مدير برنامه هايش به سؤال هاي كوتاه خبرنگار خبرگزاري فارس پاسخ داد و از حضورش در مراسم قرعه كشي جام ملت هاي 2008 اروپا ابراز رضايت كرد.

**Farshid_Placid** · 22-11-08

13-11-07	#1 (permalink)
Farshid_Placid کاندید عنوان ناظر سایت تاريخ عضويت: 24-12-06 پست ها: 8,139 تشکرهای ارسالی این کاربر: 2,878 از این کاربر 6,981 بار در 3,395 پست تشکر شده است.	ارغوان رضایی ملکه تنیس ایران [تنها کاربرانی که ثبت نام کرده اند قادر به مشاهده لینک هستند. ]ارغوان رضايي تنیسور 19 ساله ایرانی - فرانسوی که از پدر و مادری ایرانی درشهر سنت اتین فرانسه به دنیا اومده بدون شک ملکه تنیس ایرانه. (پروفايل) خانم رضایی که تا الان بهترین نتیجه اش رسیدن به راند سوم رونالد گاروس (اوپن فرانسه) بوده امسال در مسابقات تنیس یو اس اوپن شاهکاره کرده و تا مرحله چهارم رسیده. ارغوان رضایی که به اسم کشور فرانسه در مسابقات شرکت می کنه قبلا یک بار برای کمک به تیم تنیس زنان ایران به ایران هم سفر کرده بود. بهترین رتبه در رنکینگ جهانی دبلیو تی ای برای ارغوان رتبه هشتاد و هفتم بود که البته در حال حاضر رتبه ارغوان نود ششم دنیا هست. __________________ كل زندگيمو باختم به يك لبخند ازم جدا نشي كه من طاقت دوريت رو ندارم دق ميكنم اگه بري مثل بارون بهار ميبارم بمون مثل قديم سر شونهات بزارم بازم ببارم قسمت من مرگ بي تو انگار ديگه تموم شده كارم ____________ habibi_farshid

13-11-07	#2 (permalink)
Farshid_Placid کاندید عنوان ناظر سایت تاريخ عضويت: 24-12-06 پست ها: 8,139 تشکرهای ارسالی این کاربر: 2,878 از این کاربر 6,981 بار در 3,395 پست تشکر شده است.	__________________ كل زندگيمو باختم به يك لبخند ازم جدا نشي كه من طاقت دوريت رو ندارم دق ميكنم اگه بري مثل بارون بهار ميبارم بمون مثل قديم سر شونهات بزارم بازم ببارم قسمت من مرگ بي تو انگار ديگه تموم شده كارم ____________ habibi_farshid

13-11-07	#3 (permalink)
Farshid_Placid کاندید عنوان ناظر سایت تاريخ عضويت: 24-12-06 پست ها: 8,139 تشکرهای ارسالی این کاربر: 2,878 از این کاربر 6,981 بار در 3,395 پست تشکر شده است.	__________________ كل زندگيمو باختم به يك لبخند ازم جدا نشي كه من طاقت دوريت رو ندارم دق ميكنم اگه بري مثل بارون بهار ميبارم بمون مثل قديم سر شونهات بزارم بازم ببارم قسمت من مرگ بي تو انگار ديگه تموم شده كارم ____________ habibi_farshid

13-11-07	#4 (permalink)
FARID کنترل سایت تاريخ عضويت: 27-09-07 محل سكونت: تهران پست ها: 2,190 تشکرهای ارسالی این کاربر: 2,482 از این کاربر 3,040 بار در 1,214 پست تشکر شده است.	ارغوان رضايي: مي‌خواهم زن شماره يك تنيس جهان شوم ارغوان رضايي سال پيش وقتي در جدول رنكينگ بهترين تنيسورهاي جهان تا چهل و يكم بالا رفت، معروف شد. دختري با مليت ايراني - فرانسوي كه مثل همه تنيسورها مي‌خواهد روزي شماره يك جهان شود. ارغوان چند هفته پيش در تهران بود، براي تمرين در زمين‌هاي هارت كورت كرج و ديدن خانواده پدري و مادري. از امروز هم در مسابقه‌هاي اوپن استراليا بازي مي‌كند، مسابقه‌اي كه قرار است او را حداقل به جمع 10 نفر اول بياورد. ارغوان با نام فرانسه در تنيس جهان معروف شده، اما به‌نظر هنوز بين پدر او، مربي‌اش و فدراسيون تنيس اختلافاتي وجود دارد. اختلافاتي كه دلايل عجيبي دارد. در ورزش امروز دنيا كه تيم‌هاي ملي كشورها، بازيكناني با مليت‌هاي مختلف دارند، ارسلان رضايي، پدر ارغوان مي‌گويد كه به دليل خارجي‌بودن، نمي‌توانند مثل بقيه از امكانات فرانسه استفاده كنند. تعداد ايراني‌هايي كه با نام كشورهاي ديگر در ورزش معروف شده‌اند، كم نيست. اكثر آنها هم مثل شما به ايران علاقه خاصي دارند، اما به نظر مي‌رسد شما طور ديگري ايران را دوست داريد؟ درست است كه در فرانسه به دنيا آمده‌ام و آنجا بزرگ شده‌ام، اما همه خانواده‌ام، ايران هستند. عمه، عمو، دايي و... همه اينجا زندگي مي‌كنند. من محيط ايران و مردمش را هم خيلي دوست دارم. و چلوكباب! بله، چلوكباب و همه غذاهاي ايراني، اما دوست دارم چلوكباب را در ايران بخورم. وگرنه در پاريس هم مي‌شود چلوكباب خورد. آنجا رستوران‌هاي ايراني زياد است. مادرم هم در خانه هميشه غذاي ايراني مي‌پزد. گردنبندت هم كه نقشه ايران است. آن را دايي‌ام هديه داده. هميشه با من است. بعد از هر مسابقه‌اي روزنامه‌نگاران فرانسوي درباره گردنبندم سوال مي‌كنند و من مي‌گويم اين گردنبند براي اين است كه نشان بدهد من از كجا آمده‌ام. از اينكه شما ايراني هستيد و نفر چهارم تنيس فرانسه، تعجب نمي‌كنند؟ هميشه تعجب مي‌كنند. به‌خصوص اينكه شرايط من با بقيه بازيكنان فرق دارد. آنها هم شرايط خوبي داشته‌اند و معروف شده‌اند، اما من در بدترين شرايط تمرين كرده‌ام. در شروع امكانات زيادي نداشتم، هميشه چيزي بود كه اذيتم مي‌كرد. يا در سرما تمرين مي‌كردم يا در گرماي شديد. فدراسيون تنيس هم كه كمكم نمي‌كند. وقتي كه در مسابقه‌هاي اوپن آمريكا (چهارمين و آخرين گرنداسلم سال) شركت كردي، روزنامه‌هاي زيادي درباره اين موضوع نوشتند. مشكل خاصي بين فدراسيون و پدرت وجود دارد؟ مشكل آنها اين است كه پدرم مربي‌ام است. ورزش فرانسه خوشش نمي‌آيد كه موفقيت‌هاي يك ورزشكار به اسم يك نفر ديگر تمام شود. آنها مي‌خواهند بگويند كه فدراسيون اين كار را براي ارغوان رضايي انجام داد و به همين دليل موفق شد. اين مشكل به ايراني‌بودن يا مسلمان‌بودن شما كه ربطي ندارد؟ نه، اصلا. همه مي‌دانند كه من مسلمان هستم و خيلي از مسائل را رعايت مي‌كنم. در فرانسه خيلي‌ها مسلمان يا عرب هستند. همه تشويقم مي‌كنند، از اين نظر مشكلي ندارم. پدر ارغوان: ما ايراني‌ها يك حرف خوب مي‌زنيم. مي‌گوييم طرف لقمه چرب است. الان ارغوان براي فدراسيون تنيس فرانسه لقمه چرب است. مي‌خواهد همه چيز به اسم خودش تمام شود اما من يك اخلاقي دارم كه نمي‌گذارم كسي بالاتر از من باشد. ارغوان بچه بود، فدراسيون گفت توپ جمع كن بازيكنان بزرگ دنيا شود. پول، لباس هر چيز ديگري كه لازم داشت، مي‌دادند. موقعيت خوبي بود. بازي بازيكنان مطرح را مي‌ديد، اما من اجازه ندادم. گفتم دخترم شخصيت دارد. هميشه خواسته‌ام به دخترم شخصيت بدهم، از همان بچگي، اما فدراسيون مي‌خواهد ما را بكوبد. چرا؟ ما خارجي هستيم. مثل اين است كه يك افغاني بيايد در كشتي قهرمان ايران شود. ارغوان: در فرانسه خيلي نژادپرست هستند. اين موضوع اذيتتان نمي‌كند؟ ارغوان: در شروع كارمان خيلي سخت بود. اينجا ايراني خيلي كم است. ما براي آنها عرب هستيم. پدر ارغوان: ارغوان بچه بود كه از ما شكايت كردند. حرفشان اين بودكه چرا يك خارجي تنيس بازي مي‌كند. اين را هم گفته بودند كه تمرينات ارغوان زياد است. به قاضي گفتم نمي‌خواهم بچه‌هايم در خيابان باشند. شما مي‌خواهيد بچه‌هايتان موفق شوند، من هم همينطور. ايراد گرفت كه چرا ساعت تمرينات زياد است. جواب دادم كه مي‌خواهم دخترم قهرمان جهان شود. پرونده را بست. البته تهديد كردم كه اگر ما را اذيت كنيد، به سفارت ايران در فرانسه شكايت مي‌كنم. منظورتان چيست؟ زياد تمرين مي‌كرد؟ پدر: من به همه روزنامه‌ها گفتم كه از سن هفت سالگي روزي دو نوبت يك ساعت و نيم تمرين مي‌كرد، اما واقعيت اين است كه او روزي 8 تا 10 ساعت تمرين داشت. زياد نبود؟ پدر: كسي كه از ورزش اطلاع داشته باشد، مي‌داند كه تا رشد هورموني بچه تمام نشده، هرچقدر كه مي‌شود بايد فشار تمرينات را بالابرد. وقتي كه رشد هورموني تمام شد، ديگر نمي‌شود كاري انجام داد. وقتي كه ارغوان در سن بچگي بود، ديدم كه تنيسور خوبي مي‌شود، همه كار انجام دادم و تا حالا نتيجه گرفته‌ايم اما با دختر كوچكترم كمند، دو هفته كار كردم. در مرحله نيمه نهايي ليگ فرانسه باخت و گفتم تو به درد تنيس نمي‌خوري. ديگر با او كار نكردم. بازيكن هم بايد خودش بخواهد. البته باز هم مي‌گويم تمرين زياد مهم است. يك مثل داريم كه مي‌گويد؛ كار نيكو كردن از پر كردن است. ما نتيجه پشتكاري را كه داشته‌ايم، گرفته‌ايم. حرفه‌اي‌ها تمرين من و ارغوان را مي‌بينند، وحشت مي‌كنند، نمي‌دانند كه انجام هر كاري از دست ما ايراني‌ها برمي‌آيد. وقتي ما در قصه‌هايمان داريم كه زني، گاوي را به دوش مي‌كشد، پس تمرين چند ساعته برايمان مشكلي نيست. البته من هميشه مي‌گويم كه خدا هم به ما خيلي كمك مي‌كند. اين خواسته خدا هم بوده كه ما را به اينجا رسانده. ارغوان سال پيش در رنك 240 بود و در 8 ماه به رنك چهل و يكم رسيد. پسرتان چطور؟ انوشيروان بدشانسي آورد، از بهترين‌ها بود اما قدش كوتاه ماند. وقتي تنيس را كنار گذاشت، دوباره رشد كرد. الان حريف تمريني ارغوان است. شما خانوادگي به‌نوعي درگير تنيس هستيد؟ ما همه جا پنج نفري هستيم. همسرم، ماساژور ارغوان است و با پختن غذاهاي اصيل ايراني، مسوول تغذيه او هم هست. فدراسيون تنيس فرانسه اصرار دارد كه مربي شما كسي غير از پدرتان باشد. درست كه با مربيگري پدرتان به نتايج خوبي رسيده‌ايد. شايد آنها فكر مي‌كنند يك مربي سطح بالاتري داشته باشيد، سريع‌تر به رنك‌هاي بالاتر برسيد؟ ارغوان: من اگر به اينجا رسيده‌ام، با كمك خانواده‌‌ام بوده. اگر مربي ديگري داشته باشم، نتيجه بهتري نمي‌گيرم. چند هفته‌اي امتحاني با مربي ديگري كار كردم، ديدم پدرم بهتر است. آقاي رضايي موضوع مهمي است كه شما چطور به اين درجه از مربيگري رسيده‌ايد كه شاگردي در سطح اول تنيس داشته باشيد؟ من فوتباليست بودم. قبل از انقلاب در تيم‌هاي بانك ملي و ژاندارمري بازي مي‌كردم. براي ادامه تحصيلات در رشته زمين‌شناسي به فرانسه رفتم كه موفق نشدم. هميشه دوست داشتم معلم ورزش شوم. قهرماني يكي از بازيكنان تنيس فرانسه را در تلويزيون ديدم. همان موقع گفتم كه بچه‌هاي من بايد تنيسور شوند. چيزي از تنيس نمي‌دانستم. اين تكنيك تنيس من نبود كه ارغوان را ارغوان كرد. اين اخلاق نظامي‌ام بود كه از ارغوان بازيكن ساخت. يعني اصلا كلاس مربيگري هم نرفتيد؟ نه. فقط ديدم كه يك بازيكن تنيس به چه چيزي نياز دارد. يك تنيسور بايد عضله‌هاي شكمش قوي باشد و من تا جايي كه مي‌توانستم از ارغوان خواستم دراز و نشست برود. در ليگ فرانسه ماهي يك بار تست آمادگي جسماني مي‌گرفتند. سرعت پا، پرتاب وزنه، پرش و... ارغوان در همه اين تست‌ها افتضاح بود اما در دراز و نشست از همه بهتر بود. بهترين بازيكن پسر فرانسه در دقيقه 73 بار دراز و نشست مي‌زد، ارغوان 76 بار. اين بود كه كمك مي‌كرد ضربه دست ارغوان قوي باشد. من يك دونده نمي‌خواستم. كسي را مي‌خواستم كه محكم ضربه بزند. الان به خاطر ضربه‌هاي سنگين دستش است كه همه آرزو مي‌كنند با ارغوان رضايي هم‌گروه نشوند. روزنامه‌ها درباره مشكل ارغوان براي داشتن اسپانسر تامين‌كننده لوازم ورزشي هم نوشته بودند، اين مشكل حل شد؟ ارغوان: مارك‌هاي معتبري كه در فرانسه هستند، با فدراسيون كار مي‌كنند. من براي اينكه تبليغ نكنم، مارك‌ها را مي‌كنم. پس هنوز مشكل مالي داري. روزنامه‌ها نوشته بودند كه براي اكثر مسابقه‌ها با خودروي كاراوان سفر مي‌كني؟ خيلي وضع مالي‌مان بد نيست ما بدبخت نيستيم اما خرج ورزشكاران حرفه‌اي بالاست و بايد اسپانسر داشته باشند. ما در اروپا با ميني‌بوس كاراوان كه جاي سه تخت خواب و گاز غذاپزي دارد، سفر مي‌كنيم. اين براي بازيكنان ديگر تعجب‌آور است. براي مسابقه‌هاي اوپن آمريكا هم من خانه يكي از دوستان پدرم بودم. البته به‌تازگي يك فرودگاه فرانسوي اسپانسر من شده. صاحب اين فرودگاه در دوران جواني‌اش مشكل من را داشت و به خاطر همين كمكم مي‌كند. رابطه‌ات با بازيكنان ديگر چطور است، با بازيكنان بزرگ دنيا؟ با همه خوبم. ما مثل يك خانواده مي‌مانيم. يك هفته در ژاپن هستيم، هفته بعد در استراليا و... مجبوريم با هم خوب باشيم. آنها خيلي از ايران مي‌پرسند و چيزهاي ديگر. البته بعضي‌ها خودشان را مي‌گيرند و محل نمي‌گذارند. در فرانسه چطور، طرفدار داري؟ نمي‌خواهم از خودم تعريف كنم، اما با نتايجي كه امسال گرفته‌ام، از بازيكنان شماره 2 و 3 فرانسه بيشتر طرفدار دارم. در مسابقه‌هاي من استاديوم هميشه پر است. مي‌دانيد چرا دوستم دارند؟ با آنها خيلي خوب برخورد مي‌كنم. تشويق مي‌كنند، جواب مي‌دهم. بعد از بازي با آنها، حرف مي‌زنم. بيشتر سعي مي‌كنم اخلاق ايراني داشته باشم. خوش به‌خورد و بگو و بخند، مردم فرانسه هم من را به‌عنوان يك بازيكن ايراني - فرانسوي دوست دارند. ايراني‌هاي مقيم فرانسه هم به استاديوم مي‌آيند؟ خيلي كم هستند. بعضي وقت‌ها با پرچم ايران مي‌آيند اما موضوعي كه من از آن خوشحالم، اين است كه طرفداران من اكثرا جوان هستند. مثل بقيه تماشاگران تنيس نيستند كه مسن باشند و فقط به‌خاطر علاقه‌شان به اين رشته به استاديوم بيايند. طرفداران من به خاطر خودم مي‌آيند. در فرانسه چند ورزشكار ايراني ديگر هم داريم، آنها را مي‌شناسي؟ منصور بهرامي (تنيسور ايراني كه با بازي‌هاي نمايشي شهرتي جهاني دارد) و مهيار منشي‌پور (بوكسور ايراني‌الاصل و قهرمان شش دوره سبك وزن جهان) را مي‌بينم. بهرامي را جوان بودم، زياد نمي‌ديدم، اما الان كه بزرگ شده‌ام و بازي‌هايم خوب شده، سر مسابقاتم مي‌آيد. او تنيسور خوبي است و بعضي وقت‌ها نكاتي را هم مي‌گويد. مهيار منشي‌پور هم هر وقت بتواند سر مسابقه‌ام مي‌آيد. من هم بعضي وقت‌ها سر مسابقه‌‌هاي بوكس او مي‌رفتم. الان رنك 41 تنيس دنيا را داري. بازيكنان ديگر جدي‌ات مي‌گيرند؟ بله. آنها از من مي‌ترسند. من تازه‌واردم و ضرب دستم خيلي قوي است. من هنوز ناشناخته هستم و اين براي آنها خطر بزرگي است. سال پيش در اوپن فرانسه (اولين گرنداسلم سال) تجربه زيادي نداشتم. اولين بار بود كه در استاديوم بزرگ بازي مي‌كردم، اما الان ديگر همه چيز عادي شده و مي‌توانم نتايج بهتري بگيرم. پدر:‌ موقع قرعه‌كشي كه مي‌شود خيلي از بازيكنان بزرگ دعا مي‌كنند كه با ارغوان همبازي نشوند. در يكي از مسابقه‌ها بود كه اگر ارغوان بازي با حريف چك را مي‌برد با املي موستمو بازيكن شماره يك دنيا بازي مي‌كرد. مربي مستمو گفته بود كه ترجيح مي‌دهد بازيكن چك ببرد. البته متاسفانه ارغوان باخت. اكثر بازيكنان با ارغوان كه حريف مي‌شوند، خودكشي مي‌كنند! آنها به خودشان مي‌بازند، از ارغوان مي‌ترسند و همه توپ‌هايشان را به اوت مي‌زنند. ‌ با ماريا شاروپوا (نفر دوم جهان) هم ارتباط داري؟ نه! چرا در ايران همه از او مي‌گويند؟ شاروپوا خيلي بازيكن بزرگي نيست. خيلي معمولي است! اما چون چهره قشنگي دارد و موقع بازي جيغ مي‌زند، ايراني‌ها دوستش دارند. همه بازيكنان تقريبا در يك سطح هستند. من هيچ كدام را دست كم نمي‌گيرم. براي شركت در اولين گرنداسلم سال 2007 كه در استراليا برگزار مي‌شود، در ايران و زمين‌هاي كرج تمرين كردي. شرايط تمرين در فرانسه بهتر نبود؟ پدر ارغوان: تصميم نداشتيم به ايران بياييم، اما ارغوان دوست داشت خانواده‌اش را ببيند. من هم گفتم ارتفاعات توچال براي بدنسازي خوب است. يكي از دوستانمان هم زمين‌هاي كرج را به ما معرفي كرد. نتوانستيم به توچال برويم. خبرنگار فرانسوي همراه ما بود و مجوز نداشت و به همين دليل اجازه ندادند برويم بالا اما زمين‌هاي كرج خيلي خوب بود. ارغوان روي زمين‌هاي سفت بزرگ شده و زمين كرج هم، هارت كورت بود. اين ويژگي تمرين ارغوان است. وقتي روي زمين سخت تمرين كند، روي زمين خاك هم با سرعت بيشتري حركت مي‌كند. ما از كساني كه اين زمين را بدون دريافت پول در اختيار ما گذاشتند، واقعا تشكر مي‌كنيم. به دليل مشكلاتي كه داشتيد، روي زمين‌هاي سفت بازي مي‌كنيد؟ نه اين شگرد ماست. ارغوان به قدري روي زمين‌هاي سفت بازي كرده كه حالا سرعتش بالاتر از همه است و اين موضوعي است كه باعث تعجب ديگران شده. فكر مي‌كني در مسابقه‌هاي استراليا بتواني به مراحل بالاتر راه پيدا كني؟ نمي‌توانم چيزي را پيش‌بيني كنم. من مي‌خواهم همه بازي‌ها را ببرم و ديگران هم همين را مي‌خواهند اما مهم اين است كه من مي‌خواهم زن شماره يك تنيس جهان شوم و مي‌شوم. فكر مي‌كنم سال 2007 جزو 10 نفر اول باشم. در بازي‌هاي كشورهاي اسلامي براي ايران سابقه داري، چرا در بازي‌هاي آسيايي دوحه اين كار را انجام ندادي؟ نمي‌توانستم؛ بعد از بازي‌هاي كشورهاي اسلامي فدراسيون فرانسه ايراد گرفت كه نبايد با نام ايران مسابقه مي‌دادي. من گفتم نتايج آن جايي نوشته نمي‌شود اما به هر حال گفتند كه ديگر نبايد با نام ايران مسابقه بدهم iran-iran قبل از اينكه چهره شرقي‌اش يا حتي لهجه شيرين فارسي‌اش بگويند كه او يك دختر ايراني است، گردنبندش معرفي‌اش مي‌كند گردنبندي كه به اندازه خود ارغوان رضايي معروف است؛ نقشه ايران. اما اين تنها چيزي است كه مي‌گويد ارغوان ايراني است. علاقه خاصي دارد كه از ايراني‌بودنش و از ايران صحبت كند، اما واقعيت اين است كه او متعلق به فرانسه است و تنيس اين كشور. __________________ بامن بگو : (( وقتی که صدهاصدهزاران سال بگذشت ، آنگاه ... )) اما مگو : (( هرگز ! )) هرگز چه دوراست ، آه ! هرگز چه وحشتناک ، هرگز چه بی رحم است !

13-11-07	#5 (permalink)
Farshid_Placid کاندید عنوان ناظر سایت تاريخ عضويت: 24-12-06 پست ها: 8,139 تشکرهای ارسالی این کاربر: 2,878 از این کاربر 6,981 بار در 3,395 پست تشکر شده است.	__________________ كل زندگيمو باختم به يك لبخند ازم جدا نشي كه من طاقت دوريت رو ندارم دق ميكنم اگه بري مثل بارون بهار ميبارم بمون مثل قديم سر شونهات بزارم بازم ببارم قسمت من مرگ بي تو انگار ديگه تموم شده كارم ____________ habibi_farshid

13-11-07	#6 (permalink)
Farshid_Placid کاندید عنوان ناظر سایت تاريخ عضويت: 24-12-06 پست ها: 8,139 تشکرهای ارسالی این کاربر: 2,878 از این کاربر 6,981 بار در 3,395 پست تشکر شده است.	ارغوان رضائی: با ازخودگذشتگی خود و خانواده به اینجا رسیدم مسابقات تنیس ویمبلدون، قدیمی‌ترین و شاید معتبرترین تورنمنت تنیس جهان زیر باران شدید آغاز شد، بارانی که تعدادی از مسابقات را به تعویق انداخت و تعدادی دیگر را نیمه تمام باقی گذاشت. اما مدعیان اصلی قهرمانی با وجود این مشکلات مراحل اولیه را با موفقیت پشت سر گذاشتند، قهرمانانی چون راجرفدرر، رافائل نادال و اندی رادیک در قسمت مردان و ژوستین انان، سرینا ویلیامز و ماریا شاراپووا در قسمت زنان. [[photow01]] مجله ورزشی این هفته رادیو زمانه از ویمبلدون به شما عرضه می‌شود و اختصاص دارد به ارغوان رضائی، بازیکن بیست ساله ایرانی - فرانسوی که آینده بسیار درخشانی در تنیس جهان برایش پیش‌بینی می شود. ارغوان پس از این که اولین مسابقه‌اش به سبب باران یک روز دیرتر انجام شد حریف آمریکائی خود، شینای پری را با قدرت شکست داد. او در دوم هم از سد فرانچسکا شیاوونی بازیکن قدرتمند ایتالیائی گذشت و به مرحله سوم رسید. حریف او در این مرحله آنا ایوانوویچ نفر ششم جهان و یکی از بخت‌های قهرمانی ویمبلدون است. ارغوان که از 8 سالگی تنیس بازی می کند، و اولین بار است که پا به ویمبلدون می‌گذارد مثل اکثر تنیس بازان بزرگ جهان با مشکلات زیاد روبرو بوده و فداکاری و از خودگذشتگی خود و پدر و مادرش او را به اینجا رسانده است. او با اینکه متولد فرانسه است و به عنوان یک فرانسوی در مسابقات شرکت می کند، همیشه گردن بندی به شکل نقشه ایران بر گردن دارد که نشانه علاقه اش به ایران است. [[photow03]] فرنگیس محبی پس از اولین پیروزی ارغوان، با او در سالن استراحت بازیکنان به گفتگو نشست و از اولین تجربه‌اش در ویمبلدون پرسید: این اولین مسابقه‌ای بود که توی ویمبلدون و روی چمن بازی می‌کردم و خوب برای من خیلی سخت بودکه این مسابقه را ببرم و این یک فشار اضافی بود. وقتی روی چمن بازی می‌کنی نباید حریفت شماراBreak بکند و سرویس شمارا بگیرد. به‌همین جهت بازی‌ای را که 5 بر 3 به نفع من بود 6 بر 5 عقب افتادم و به همین خاطر کمی عصبی شدم. اما توانستم در Tie Break خودم را سفت بکنم و بهتر بازی کنم. این اولین بار است که در مسابقات ویمبلدون بازی می‌کنی. چطور شده بود که قبلا شرکت نکرده بودی و محیط اینجا به‌نظرت چطور است؟ چطور بگویم، اینجا محیطی است که همه باید سفید بپوشند و من این قانون را دوست ندارم که مجبورت می‌کنند با سفید بازی کنی. هرکس باید این آزادی خودش را داشته باشد که بتواند با هر لباسی که دلش می‌خواهد بازی کند. اما خوشحالم که روی چمن بازی می‌کنم چون چمن یک زمینی است که فرق می‌کند با مسابقات دیگر. اما من اینجا مشکلی ندارم و محیطش خیلی خوب است. اخیرا در جام استانبول توانستی قهرمانانی چون ونوس ویلیامز و ماریا شاراپووا را شکست بدهی و به فینال آن مسابقات هم رسیدی. خوب، من شاراپووا و ونوس را زدم که فکر می کنم نتیجه کار خودم بوده چون خیلی کار کردم که به این نتیجه برسم. اما هنوز با شکست دادن آن دو بازیکن بین 10 نفر اول جهان هنوز به هدفم نرسیده‌ام. فقط پیروزی بیشتر توی تنیس جهان خیلی کمکم می‌کند و از نظر فکری تشویقم می‌کند که بتوانم مسابقه‌ها و تورنمنت‌های بعدی را ببرم. بردن از این بازیکنانی که ازشان بردم برای من غروری ندارد. این میوه کارم است یعنی این همه کار کردم و برای همین است که بردم. ارغوان جان، یک مقدار از خودت بگو. تنیس را از 8 سالگی شروع کردی. چطور شد که به تنیس رو آوردی؟ علاقه خودت بود یا فشار خانواده‌ات؟ قبل از این‌که من شروع کنم برادرم شروع کرد و قبل از من با پدرم تمرین می‌کرد. انوش برادرم 5 سال از من بزرگ‌تر است و وقتی او شروع کرد من توی زمین توپ‌ها را جمع می‌کردم. به‌خاطر همین علاقه زیادی داشتم که تنیس را شروع کنم و خیلی خوشم می‌آمد که که تنیس بازی کنم. اما وقتی شروع کردم پدرم خیلی به من فشار آورد که تنیس را ادامه بدهم چون بچه 7 ساله نمی‌تواند در باره زندگی خودش تصمیم بگیرد. به خاطر همین که کمک پدر و مادرم را داشتم که هولم بدهند و رویم فشار بیاورند توانستم تنیس را ادامه بدهم و الان خیلی خوشحالم که ادامه دادم و فکر می‌کنم دخترهای دیگر خیلی دلشان می‌خواهد که جای من باشند و من سعی می‌کنم این شانسی را که دارم از دست ندهم. مثل این‌‌که پدرت نقش زیادی در تنیس حرفه‌ای تو دارد. برایت چه‌کار می‌کند که توانستی به این‌جا برسی؟ آیا مربی‌ات است؟ خوب از بچگی مربی من بوده و هر روز تمرینم می‌دهد. مواظب است که کی مسابقه‌هایم شروع می‌شود، کی باید تمرین کنم. از نظر فکری مواظبم است که قبل از مسابقه با چه فکری توی زمین می‌روم، آیا مجروح نیستم. یعنی در خیلی چیزها مواظب است که آیا درست جلو می‌روم و این برای خودش خیلی است. [[photow02]] هدفت در تنیس حرفه‌ای چیست؟ من‌هم مثل همه بازیکنانی که این‌جا دور و بر من نشسته‌اند همه‌شان دلشان می‌خواهد که شماره یک بشوند. این هدف اصلی همه بازیکنان است و من هم همینطور. من هم می‌خواهم که شماره یک جهان بشوم اما چون همه دلشان می‌خواهد مثل هم شماره یک جهان بشوند، من می‌خواهم یک کاری بکنم که فرق بکند و یک نتیجه بهتری داشته باشم. من هدفم این است که هر چهار گرن اسلم (چهار تورنمنت معتبر جهان، ویمبلدون و جام‌های آزاد استرالیا، فرانسه و آمریکا) را پشت سرهم ببرم توی 5 سال. این هدف خیلی خیلی سختی است اما این هدف را در سرم دارم و فکر می‌کنم شاید یک روزی بشود. فکر نمی‌کنی برای رسیدن به این هدف به یک مربی درجه یک احتیاج داشته باشی؟ نه. فکر می‌کنم یک مربی درجه یک وجود ندارد. هرکی به نسبت خودش مربی‌ای را که دلش می‌خواهد انتخاب می‌کند. هر بازیکنی فرق می‌کند. شاید یکی بیشتر مربی لازم داشته باشد که با او آرام صحبت کند و کمتر تمرین کند. شاید مربی دیگری باشد که به بازیکنش بیشتر فشار بیاورد. یعنی هر بازیکنی برای خودش عقیده خاصی دارد. نمی‌توانیم بگوئیم یک مربی می‌تواند بهتر از مربی دیگر باشد. پدرم تا کنون من را تمرین داده و باید هم ادامه بدهد چون که فکر می‌کنم که تنها راهی که می‌توانم به شماره یک جهان برسم همین راه است و فکر نمی‌کنم مربی دیگری بتواند کمکم کند. در ایران هم مثل این‌که در بازی‌های ورزشی بانوان کشورهای اسلامی شرکت داشتی؟ در آنجا مدال طلا بردم. یک تجربه جدیدی بود که داشتم چون فکر می کنم سال قبل بود که بازی کردم و چهار سال پیشش هم شرکت داشتم که 12 سالم بود و دو مدال طلا آوردم. این فکر می‌کنم چیزی جدا از چیزهای دیگر است. من هر چیزی را می خواهم ببرم اما المپیک بانوان چیز دیگری است و خیلی خوشحالم که این دو مدال طلا را بردم. ارغوان جان از زندگی هر روزت بگو. روزی چند ساعت تمرین می‌کنی؟ من قبل از این که مسابقات را پشت سر هم ادامه بدهم روزی شش ساعت تمرین می‌کردم اما حالا که مسابقه‌هایم بیشتر و بیشتر شده کمتر و کمتر تمرین می‌کنم چون باید بیشتر بدنم برای مسابقه آماده باشد. یعنی بیشتر مسابقه می‌دهم تا تمرین می‌کنم. از تفریحاتت بگو. چه چیزهائی را دوست داری؟ موقعی که تنیس بازی نمی‌کنی چه تفریحی می کنی؟ من وقتی وقت تفریح دارم دوست دارم فیلم‌های ایرانی ببینم، فیلم های هندی ببینم، کتاب بخوانم، کتاب ستاره شناسی بخوانم، بازی کامپیوتری می‌کنم، دوست دارم سنتور بازی کنم، سنتور هم خوشم می‌آید بازی کنم. من کارهائی می‌کنم مثل دیگر دختران معمولی. دوست دارم خرید کنم، طلا خیلی دوست دارم، می‌بینی که یک عالمه طلا دارم، همه جایم طلا است. سنتور می‌زنی؟ بله یاد گرفتم سنتور بزنم، با یک پروفسور در ایران. خودت و خانواده‌ات چه مشکلاتی را پشت سر گذاشتید تا جزو بازیکنان حرفه‌ای تنیس شدی؟ رسیدن به این سطح خیلی سخت است. خانواده‌ام، پدر و مادرم و خواهر و برادرم همه توانستند من را کمک کنند تا به اینجا برسم. مطمئنم که اگر تنها بازی می‌کردم و کارهایم را تنها می‌کردم به این جائی که هستم نمی‌رسیدم. بعد خیلی از خودگذشتگی کردیم. مثلا وقتی می‌رفتیم به مسابقات توی وانت می‌خوابیدیم. خوب این فرق بزرگی بود با بازیکنان دیگر که توی هتل می‌خوابیدند. ما توی ماشین می‌خوابیدیم چون هتل خیلی گران بود و مسابقه‌هائی که می‌رفتیم دور بودند و چون در جاهای توریستی بودند نمی‌توانستیم پول هتل بدهیم. این زحمت‌ها که کشیدم و این کارها که انجام دادم الان من را خیلی کمک می‌کند که به این سطح رسیدم. توی زمین که می‌روم یاد آن موقع‌ها می‌افتم و به خودم می‌گویم من نباید به بازیکنانی ببازم که اینقدر مثل من زحمت نکشیده‌اند. به خاطر همین است که زور بیشتری می‌زنم و از نظر فکری از بازیکن‌های دیگر قوی‌تر هستم. آخرین سوالی که می‌کنم این است که آیا دوست داری با اسم ایران بازی کنی؟ چه چیزی باعت شده که نتوانی با نام ایران بازی کنی و زیر اسم فرانسه بازی می‌کنی؟ من خیلی دلم می‌خواهد که برای ایران بازی کنم اما لباس‌هایم اجازه نمی‌دهند. چون مجبورم با دامن بازی کنم و باید ایران اجازه بدهد که با دامن بازی کنم که چنین چیزی نمی‌شود. اگر قوانین بازی‌های تور حرفه‌ای زنان اجازه بدهد که من بتوانم با لباس‌های بلند اسلامی بازی کنم، همین فردا برای ایران بازی می‌کنم. من در فرانسه به دنیا آمدم و به همین خاطر به‌نام فرانسه بازی می‌کنم. اما سعی می‌کنم فرانسه دومین کشور در قلب من باشد. یعنی خون من ایرانی است و با این مدال طلائی که توی گردنم است نشان می‌دهم که ایرانی هستم __________________ كل زندگيمو باختم به يك لبخند ازم جدا نشي كه من طاقت دوريت رو ندارم دق ميكنم اگه بري مثل بارون بهار ميبارم بمون مثل قديم سر شونهات بزارم بازم ببارم قسمت من مرگ بي تو انگار ديگه تموم شده كارم ____________ habibi_farshid

13-11-07	#7 (permalink)
Farshid_Placid کاندید عنوان ناظر سایت تاريخ عضويت: 24-12-06 پست ها: 8,139 تشکرهای ارسالی این کاربر: 2,878 از این کاربر 6,981 بار در 3,395 پست تشکر شده است.	__________________ كل زندگيمو باختم به يك لبخند ازم جدا نشي كه من طاقت دوريت رو ندارم دق ميكنم اگه بري مثل بارون بهار ميبارم بمون مثل قديم سر شونهات بزارم بازم ببارم قسمت من مرگ بي تو انگار ديگه تموم شده كارم ____________ habibi_farshid

13-11-07	#8 (permalink)
Farshid_Placid کاندید عنوان ناظر سایت تاريخ عضويت: 24-12-06 پست ها: 8,139 تشکرهای ارسالی این کاربر: 2,878 از این کاربر 6,981 بار در 3,395 پست تشکر شده است.	__________________ كل زندگيمو باختم به يك لبخند ازم جدا نشي كه من طاقت دوريت رو ندارم دق ميكنم اگه بري مثل بارون بهار ميبارم بمون مثل قديم سر شونهات بزارم بازم ببارم قسمت من مرگ بي تو انگار ديگه تموم شده كارم ____________ habibi_farshid

01-12-07	#9 (permalink)
Farshid_Placid کاندید عنوان ناظر سایت تاريخ عضويت: 24-12-06 پست ها: 8,139 تشکرهای ارسالی این کاربر: 2,878 از این کاربر 6,981 بار در 3,395 پست تشکر شده است.	گزارش خبرنگار اعزامي فارس به لوسرن- سوئيس هينگيس: رضايي تنيس ايران را به جهان شناسانده است خبرگزاري فارس: قهرمان تينس زنان جهان گفت: ارغوان رضايي به خوبي تنيس ايران را به جهان شناسانده است. هينگيس، تينسور سرشناس زنان جهان يكي از ميهمان حاضر در مراسم قرعه كشي يورو 2008 اروپا است كه فردا در سالن KKL شركت خواهد كرد. وي در مصاحبه اي اختصاصي با خبرنگار خبرگزاري فارس در زوريخ، درباره شناختش از تنيس ايران اظهار داشت: شناخت چنداني از آن ندارم؛ اما به كمك ارغوان رضايي شناختي نسبي پيدا كرده ام. وي افزود: رضايي تنيسور خيلي بزرگي نيست؛ اما به تنهايي با حضور در فرانسه، خيلي خوب تنيس ايران را به جهان معرفي كرده است. تنيسور معروف زنان با همانگي مدير برنامه هايش به سؤال هاي كوتاه خبرنگار خبرگزاري فارس پاسخ داد و از حضورش در مراسم قرعه كشي جام ملت هاي 2008 اروپا ابراز رضايت كرد. __________________ كل زندگيمو باختم به يك لبخند ازم جدا نشي كه من طاقت دوريت رو ندارم دق ميكنم اگه بري مثل بارون بهار ميبارم بمون مثل قديم سر شونهات بزارم بازم ببارم قسمت من مرگ بي تو انگار ديگه تموم شده كارم ____________ habibi_farshid

22-11-08	#10 (permalink)
Farshid_Placid کاندید عنوان ناظر سایت تاريخ عضويت: 24-12-06 پست ها: 8,139 تشکرهای ارسالی این کاربر: 2,878 از این کاربر 6,981 بار در 3,395 پست تشکر شده است.	پاسخ : ارغوان رضایی ملکه تنیس ایران

ابزارهاي تاپيک
نمايش به صورت چاپگر ارسال اين صفحه به ايميل
نحوه نمايش
Linear Mode Switch to Hybrid Mode Switch to Threaded Mode